La Marmotte 2019

Dat was hem dan, de Marmotte 2019. Het was mooi! 10e overall geworden, nog nét mijn doel kunnen behalen (top10). Ik voelde me heel goed op de fiets, super benen. En tactisch ook goed gereden. Tevreden!

Een whatsapp van Jelte is een hele mooie samenvattende bericht:

“Ik hoorde van Laurens dat je erg blij was met hoe t ging bij marmotte. Blij voor je. Sterk deelnemersveld hoorde ik en blijkt ook uit de stats. Snelste winnaar sinds neutralisatie glandon. Als ik jouw 3e plek uit 2009 met 6u11 (zonder neutralisatie glandon) vergelijk met je huidige tijd 5u45 en daar de 22 minuten afhaal van de niet geneutraliseerde marmotte glandon afdaling uit 2012 (Kenny nijssen), dan ben je dit jaar dus 4 minuten sneller dan je beste prestatie op de marmotte ooit.”

Voor de liefhebbers een snel verslagje:

Eerste col: Glandon
Zoals elk jaar werd hier een strak tempo gereden en bleven we met 30-40 man over. In de afdaling werd er afgeremd door politiemotoren waardoor er weer zo´n 50 man terug kwamen. In het 20 km lange tussenstuk in het dal werd er aangevallen en stil gestaan. Als er meer dan 10 mensen in de aanval gingen schoof ik mee. Dit jaar wilde ik me niet laten verrassen met een vroege ontsnapping Uiteindelijk reed er geen grote groep weg, wel 5 man die toch ook best veel tijd pakte richting de tweede col.

Tweede col: Telegraphe
Hier werd versneld, ik kon goed mee en we bleven met 15 man over. de 5 koplopers nog niet terug gepakt.

Derde col: Galibier.
Al heel vroeg ging topfavoriet Kenny Nijsen in de aanval en ik had al besloten dat als hij hier zou gaan aanvallen niet mee te gaan, want dat houd ik niet bij weten we van vorige week. Hij ging er samen met 5 man vandoor. Ik, samen met drie andere streden voor de 11e plek. In de afdaling en het dal richting de Alpe d´Huez pakte we enkele van de vroege ontsnapping op en enkele die geparkeerd stonden van het meegaan met Kenny Nijsen.

Slotklim Alpe d´Huez.
De eerste helft voelde ik me nog sterk en reed dan ook weg bij de andere van mijn groep en reed ik enige tijd op 7e plek. Mentaal had ik een voordeel want Willem-jan was samen met Celeste en Mateo mij aan het aanmoedigen op de Alp. Echter halverwege met nog 5 km te gaan begon de vermoeidheid toe te slaan en werd ik toch nog ingehaald door 3 man en uiteindelijk 10e geworden. Nog nét mijn doel weten te behalen en gewoon heel tevreden met mijn vorm. Moeilijk te vergelijken (toen had ik nog geen wattage meter), maar ik had het gevoel dat ik heel dicht bij dezelfde benen kwam als 8 jaar terug toen ik koersen won in het Baskenland. Puur door heel slim te trainen naast een full time job, ervaring en een stukje afzien vermogen. Genoten!

Nu gaat het fietsen heel even op een iets lager pitje draaien en daarna nieuwe plannen en doelen maken! Eens kijken wat de mountainbike kalender brengt.. 🙂

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s