1e duathlon van het seizoen; een avontuur

Jeetje, wat een…. ja wat was het… een avontuur? afgelopen weekend

De eerste duathlon van het jaar is een feit. Op de duathlon kalender van Catalonië stond “Duatló de alto montaña” (“een hooggebergte duathlon”)… Ik kon op internet nergens informatie vinden, dus dan maar gewoon gaan en dan zien we het wel. Het was toch om te trainen.

Het begon in een Pyreneeën dorpje waarvan geen weg meer verder omhoog ging. Bleek dat het begon met 11 km a 10-15 % omhoog met de MTB. Op 2000 meter hoogte moest je je fiets neerzetten om vervolgens 4 km omhoog rennen/ lopen/ klauteren tot 3000 meter hoogte. Al vrij snel zat je zo hoog dat als je naar beneden keek zag je de pieken van de Pyreneeën ONDER je… zeer indrukwekkend!! Het was niet eens een pad of iets, er was niemand en niks. Je hoorde alleen je eigen ademhaling en ik vroeg me af hoe veel mensen hier doorgaans komen. Het is te steil om met de fiets/ motor te komen en wandelen lijkt me ook niet, want je haalt het bijna niet in 1 dag om omhoog te gaan en weer omlaag.

Tot zo ver ging het goed, ik lag 2e en uiteraard grote verschillen. Toen ik op de echte top van de berg stond waar alleen een groot kruis stond zag ik al waar ik bang voor was; naar beneden klauteren. Twee kilometer lang ging het nog redelijk, maar toen begon ik al mijn quedriceps te voelen. Die gebruik je bij het naar beneden gaan op een manier die je op de fiets niet gebruikt. Ik besloot te stoppen, want ik mag natuurlijk geen risico nemen. Maarja… “stoppen”… Ik moest toch weer naar beneden, naar de fiets. Ik begon zo rustig mogelijk af te dalen in de hoop deze afdaling van 20-30% snel over zou gaan in wat minder steil. Inmiddels kwamen de eerste deelnemers al bij me voorbij en al snel lag ik 40e. Ik had geprobeerd zo rustig mogelijk naar beneden te gaan. Af en toe rekken en strekken. Ik heb zelfs hele stukken achteruit afgedaald :S Maar ik wist al hoe laat het was… die zou erge spierpijn worden. Na 2 uur wandelen en toch ook erg genieten van de uitzichten ben ik toch terug gekomen bij de fiets. Fiets gepakt en die zelfde 11 km naar beneden terug naar de start.

Na een zeer uitgebreide rek en strek sessie, cooling down, enz. toch een aardige training gedaan. Maar helaas, zoals verwacht: 6 dagen lang enorme spierpijn. Maakt niet uit, het is nu weer goed en ik ga weer verder met de voorbereiding! Ondanks de spierpijn deze week veel op de fiets gezeten. Gister weer een hardlooptraining kunnen doen. Mijn wedstrijd MTB is in NL klaar gemaakt door Pim van der Marel. Morgen doe ik mee met een cross-loop en dan ga ik dinsdag naar Nederland en dan kan het feest beginnen

Ik heb van dit jaar nog geen foto’s kunnen vinden, maar hier wat foto’s van vorig jaar om een indruk te krijgen:

Dit bericht werd geplaatst in 2014 Duathlon seizoen, Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s