La Marmotte 2013

Zo, de Marmotte-week zit er weer op. De eerste echte Cyclo-week die Campo Bicicleta organiseerd. Alle deelnemers hebben of goud of zilver gehaald en een tijd neergezet die boven ieders verwachting ging.

Ikzelf niet al te tevreden over mijn Marmotte. Met een 9e plek niet heel slecht, maar er had meer in kunnen zitten. Hieronder een korte samenvatting;

Ik had me ingeschreven voor zowel de Vaujany, Prix des Rousses, La Marmotte en Grimpee de Alpe. Ik wilde proberen om een goed klassement te rijden.
Alleen de week ervoor moest ik voor mijn ploeg de dag voor de Vaujany een koers rijden in Barcelona. Dat heb ik gedaan: het was een zware koers waar ik vanaf de start in de kopgroep zat en uiteindelijk 6e werd. De finish was om 19.00, ik kwam volledig kapot over de finish. Ik besloot toch de Vaujany ook te gaan rijden de volgende dag, vooral omdat ik dat zag als een laatste goede voorbereiding voor de Marmotte.
Dus snel omkleden en húp naar de Alpen rijden (6 uurtjes rijden). Een paar uurtjes slapen en meteen meedoen. Ik merkte meteen dat ik nog erg moe was en besloot puur mee te doen om te trainen. Op de één-na-laatste klim besloot ik een tandje terug te schakelen en rustig naar de finish te rijden. Ik voelde dat ik me anders geheel over de kop zou gaan rijden
De week lekker rustig aan gedaan kwa fietsen. We hebben een hele goede week gehad met de deelnemers van Campo Bicicleta. We hebben de groep heel wat mee kunnen geven kwa tips voor de Marmotte, fietstechnieken, voeding en training. Hoewel het hard werken was (boodschappen doen, koken en alles netjes plannen), kon ik herstellen van het zware weekend.
Tijdens de Marmotte voelde ik me sterk. Mijn tactiek was; tot aan de Galibier nergens op reageren. En dat ging goed. Zowel de Glandon als Telegraphe heb ik heel erg op reserves kunnen rijden. In de afdaling van de Glandon reden Bury en Houben weg en in het dal daarna reed de winnaar van Les 3 Ballons er naar toe. Zoals ik zei, ik reageerde nergens op. Altijd in het laatste wiel van de groep. Op de Telegraphe werd er een strak tempo gereden, maar ik kon makkelijk volgen.
Toen op de Galibier Bart versnelde besloot ik mee te gaan. Samen reden we een aardige voorsprong op de achtergebleven en we maakte het gat met de drie koplopers zelfs iets kleiner. Helaas had ik geen verzorger meer kunnen regelen voor op de Galibier en besloot te gokken op hulp daar ter plekke. Helaas was er niemand die me water wilde aangeven. Hoewel ik smeekte aan de vele verzorgers, niemand die me wilde helpen… En in de afdaling al behoorlijk uitgedroogd schoot lichtjes de kramp erin. Ik heb die arme Bart praktisch helemaal alleen naar beneden laten rijden en ik in zijn wiel om nog enigsinds proberen te herstellen. Op de voet van de Alpe d’Huez kreeg ik weer een bidonnetje, maar dat was al te laat, het ging niet meer. In de laatste 3 km ben ik nog ingehaald door vrijwel iedereen van het groepje dat we achter ons lieten op de Galibier. Helaas… 😦 Helemaal jammer te bedenken dat dit waarschijnlijk mijn laatste Marmotte was. Ik zal waarschijnlijk elk jaar weer afreizen naar de Marmotte, maar dan om me volledig te concentreren in het begeleiden van de groep en hun verzorgen tijdens de Marmotte, zodat hun niet hetzelfde overkomt haha 😉
Al met al meer dan tevreden over de week waar onze deelnemers het zo goed hebben gedaan, dan vergeet je snel de pech van mijzelf in de Marmotte 🙂
Dit bericht werd geplaatst in 2013 - CKT NOVATEC / Duathlons, Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s