Duathlon Kampioenschappen

Afgelopen weekend mijn tweede Duathlon gedaan. Dit keer de Baskische kampioenschappen off-road duathlon. Ik heb hier aan mee gedaan om het duathlonnen te oefenen en te trainen. Ik wil in november een paar goede uitslagen neerzetten. Wie weet kan ik op die manier wel een individuele sponsor winnen.

De hardlooptrainingen gaan erg goed. Beter dan vorige winters. Ik heb al mijn eerste intervaltraining gedaan in het atletiek-stadium. En ik krijg ook steeds meer het afdalen met de mountainbike onder de knie. Iets wat ik nog totaal niet onder de knie heb is afdalen bij het hardlopen, daar ben ik achter gekomen de afgelopen twee duathlons. Maar dan moet ik ook wel zeggen dat ze er in het Baskenland een traditie van maken (net als bij het racefietsen) om het extreem technisch te maken. Het gaat of stijl omhoog of stijl omlaag over rotsen, riviertjes, boomstronken, zand, modder etc. Nu bij het mountainbiken heb ik daar wel ervaring mee, maar bij het hardlopen……………

Ook deze keer begon de duathlon vanaf de start (hardlopen) met een stijle beklimming. Boven zat ik in de kopgroep van 5 man en ik zat nog fris. Maar toen… Ik begon als één van de eerste de afdaling. Het was stijl omlaag over een glibberig modderpaadje. Ik begon naar beneden te klauteren en wat deed de rest…? Die lieten zich zo naar beneden “vallen”…. Hoe doen ze dat?!! Wat, geloof je me niet? Kijk maar eens de eerste minuut van deze video op youtube van de duathlon waar ik 2 weken geleden aan mee deed. Je zult zien dat het daar nog droog is. Nu moet je voorstellen dat het een paar dagen geregend heeft en dan gewoon net zo hard naar beneden donderen…. Dat is wat er gebeurde. Na de afdaling lag ik rond de 40e plek.

Bij de wissel kwam ik als 32e door. Bij het mountainbike-onderdeel begon ik aan een inhaalrace op de klim. Maar ja je raadt het al, in de modderige afdaling kwam ik weer tekort. Ik had mijn banden ook veels te hard opgepompt en ik glibberde zo van de ene kant naar de andere kant. Ik besloot het rustig aan te gaan doen. Ook omdat ik om de zoveel meter mensen op de grond zag liggen met bloed. Die Basken zijn helemaal gek… Ik liet mijzelf er aan herinneren dat ik niet mee doe aan de overwinning en ben gekomen om te leren/ oefenen.

Bij de tweede wissel kwam ik als 11e door en bij het laatste hardlooponderdeel kon ik die plek verdedigen. Dus 11e geworden. Mijn slechtste uitslag ooit in een duathlon. Maargoed, in november gaat dat wel goed komen.

Nu ga ik er een maandje tussenuit (de hardloopschoenen gaan mee). Iets héél speciaal… Ik ga met mijn vriendin naar Argentinie! Haar ouders ontmoeten 🙂 en ook Buenos Aires, Santiago de Estero, Tucuman en Salta bezoeken. Erg veel zin!

 

El finde pasado he hecho mi segundo duatlón. Un disastre… Nunca en mi vida he hecho tan mal resultado. Eran los campeonatos de Pais Vasco Duatlón de montaña. Y era un recorrido de correr en pie impresionante técnica. Con bajadas con mucho desnivel, barro, piedras, agua etc. Subiendo aun iba con los mejores, pero bajando me falta muchísimo. Donde yo bajo casi con mis piernas y manos para no caerme, los Vascos les dejan caer! Tengo mucho respeto para ellos, algún día voy a aprender eso también! Jaja!

Pero no pasa nada, me ha servido mucho para aprender y entrenar. En noviembre voy a demonstrar algo en los duatlones “normales” sin bajadas tan técincas, ya verás! Ahora primero una cosa muy especial; voy a viajar con mi novia a su país … Argentina! Conocer a sus padres 🙂 y viajar por Buenos Aires, Santiago de Estero, Tucuman y Salta!

Dit bericht werd geplaatst in 2012 - Team Telco'm-Azysa. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s