Back in Girona

Yo!

Heeeel erg bedankt voor alle berichten!!

Ben inderdaad gisteravond terug gekomen van Frankrijk. Een reis waar ik tegenop zag vanwege de lange treinrit, maar het was heel relaxt gegaan en het was een mooie rit!

Een verslag van het NK hoef ik niet meer te doen, want dat heeft Mattijs al heel goed gedaan. Zie zijn bericht. Het was inderdaad die snelheid die ik miste in mijn benen. Het was heel stom; op de klim reed ik zeer makkelijk mee, maar even later op het vlakke waar niet eens wind stond werd ik op dat moment als enigste gelost, ik kon het wiel gewoon niet houden. En ik werd meteen door de jury uit de koers gehaald. Juist voordat ik werd gelost voelde ik me heel goed en besloot me te sparen voordat de kopgorep terug gepakt zou worden en dan alles op alles om aan te vallen. Maar ik had stomweg die snelheid niet in mijn benen om te volgen op het vlakke. Ik was ook helemaal niet moe of wat dan ook. Jammer! Volgende keer voordat ik naar Nederland kom voor een wedstrijd ga ik eerst 10 keer achter de auto op het vlakke trainen hier!!!!!!! Want tot nu toe elke keer als ik naar Nederland kom gaat het mis. Maargoed het was een hele ervaring dat NK.

De volgende dag was ik meteen naar de Franse Alpen gereden met Frank, Rob en Trudy. En de hele afgelopen week heb ik enorm genoten!! Het was super gezellig! We waren met een enorme groep in twee grote huisjes. Het was echt heel leuk! Ik heb van elke persoon die daar was genoten! Ik had helemaal geen zin om terug te komen naar Girona aan het eind van de week.

Een verslag van die week zal ongetwijfeld door 1 van die gasten geschreven worden. Die zal ik dan ook hier plaatsen. Misschien dat ik zelf een poging ga wagen om een verslag te schrijven. Maar even een kort verslagje van mijn resultaten: Ik merkte al snel die week dat ik een heel stuk harder bergop reed dan vorig jaar. Ik reed veel makkelijker zwaardere versnellingen rond. Woensdag gingen we al een wedstrijd rijden van 45 km waar je twee alpencols moest beklimmen. Om de benen te testen. Nou die bleken heel goed, want ik was 2e geworden!! Niet iedereen van onze groep had meegedaan, maar iedereen kwam wel bij de huldiging kijken. Ik had een enorme fanclub wat super gaaf was. De overwinning heb ik ‘overgedragen’ aan mijn vader en mijn moeder. De enorme beker die ik kreeg heb ik aan hun gegeven (mijn vader was er ook). Dit vanwege dat ze mij 2 weken terug in Nederland enorm hebben geholpen voor een perfecte voorbereiding op het NK. Daarna 2 dagen rust waar er heel weinig werd gefietst maar het wel mega gezellig was. En toen de Marmotte. Een cyclosportive van 175 km met 4 Alpen-bergen. De meeste van jullie zullen de Marmotte wel kennen. Het deelnemersveld was een heel stuk sterker dan vorig jaar met al die Italianen die waren gekomen. Maar ik kon heel lang volgen met de beste. Op de top van de eerste berg zat ik met de beste 15 voorop. Na de afdaling waren we met 6 man over. Maar de Italianen wilde niet doorrijden, want veel landgenoten zaten in de groep achter ons. Die kwam dan al weer snel terug. De wat mindere dalers waren dat. Op het 20 km vlakke stuk werd er veel aangevallen en teruggepakt. Alles bleef bij elkaar. De 2e col werd snoeihard opgereden en de kopgroep brak in 2en. Ik zat in het achterste deel. Dat kwam voor de top wel weer bij elkaar. En op de 3e col werd het definitief uit elkaar gereden. Ik ben tot het uiterste gegaan en kon nog NET 1 van de laaste groepjes volgen. 2 kilometer voor de top moest ik ze wel laten gaan, want ik zag het al bijna helemaal zwart voor het ogen. Maar bleef een ritme houden en had ze al snel in de afdaling weer teruggepakt. We reden met 4 man voor de 10e plek naar de voet van de laatste col. Ik was weer helemaal herstelt. Voelde me zelfs goed. Op het begin bleven we bij elkaar, maar het ging wel weer keihard en op een gegeven moment knapte er iets in me en mentaal zat ik er doorheen. Al 3 cols achter de rug en stuk voor stuk zo hard afgezien, dat kon ik op de 1 of andere manier niet meer aan. Ik liet het gaan terwijl me benen niet eens zo moe waren. Op mijn eigen tempo omhoog gereden,vrij rustig aan voor mijn doen. Ik wist dat de mannen achter ons al ver achter ons zaten en die konden me nooit meer inhalen. En ik wist dat er in de kopgroep alleen maar oudere gasten bij zaten, dus ik zou zowiezo goede zaken doen in mijn leeftijdcategorie (18 – 29 jaar). En dat klopte, ik werd 2e in die categorie!! En dus 13e overall. Zeer tevreden. Mentaal moet ik dus nog wel een stuk sterker worden.

Twee keer 2e in de afgelopen week dus. Ik ben zeer tevreden. En het was een leuke week. Gelukkig toen ik eenmaal Spanje binnen kwam met de trein en zag de mooie omgeving en de super strakke blauwe lucht kreeg ik meteen weer de kriebels om te fietsen en me weer voor te gaan bereiden voor de koersen die gaan komen.

Dit bericht werd geplaatst in 2006 & 2007 - Team Massi. Bookmark de permalink .

7 reacties op Back in Girona

  1. Helena zegt:

    Hoi Paul!!
    Echt mooi dat het zo goed is gegaan in de Alpen!!! En mooi dat je tweede van je categorie ben geworden 8)! we zitten hier allemaal vol spanning af te wachten hoeveelste je in totaal ben geworden! We kijken om het uur ^.^
    maaaaar Paul ik ben wel erug trots op je (A) vooral toen papa dat verhaal vertelde over die wedstrijd van 45 km toen hij je tegemoet reed! Echt echt goed :D!!!
    veel plezier met fietsen daar en het lekkere weer!

  2. Helena zegt:

    edit:
    wat een prestatie 😐 13e van de hoeveelzalhetzijn 2200?? jeetje πŸ˜€ echt gaaf

  3. Euhhhh Paul dit is wel een heeel sterk verhaal. Na het NK zeg je ‘maar op de Marmotte wil ik zeker een podiumplaats gaan pakken’. Een beetje overdrijven is niks mis mee, dacht ik.

    Blijkt nou? Rijd je gewoon dik vet TWEE keer een podiumplaats.

    Hoe is het mogelijk zeg..

    Even voor de duidelijkheid: ZONDER SPUITEN dus. Ik ben erg trots.

    Mattijs

  4. Trudy zegt:

    Het was zeker een gezellige week in Frankrijk! Volgend jaar weer, zou ik zeggen. Ik mis de bergen en alle “berggeiten” daar.

    Ik ben echt trots op je behaalde podiumplaatsen. En vond het super om als verzorgster mee te rijden langs de koers en je te zien finishen.

    Volgend jaar moeten we een motor regelen, dan kan ik achterop gaan zitten en de bidons aangeven. Het ‘meelopen’ vond ik trouwens ook goed te doen hoor πŸ˜‰

    Jouw bekers staan nog thuis bij ons te pronken en je brevet heb ik boven me bed hangen πŸ™‚

    Tot in Girona! kus Trudy

    PS Jochem heeft net zijn voedselpakket van Shimano ontvangen met gelletjes en repen. Had hij goed kunnen gebruiken afgelopen week.

  5. Paul Kneppers zegt:

    Leuke berichten man!! Hehe. He, jongens ik ben uitgenodigd om met een Duits team mee te doen aan de ronde van zuid Korea… Alleen moet ik een groot deel van de ticket zelf betalen… kweet nog niet wat ik doe. Daarbij, mijn werk zal niet blij zijn als ik WEER 2 weken weg ben.
    Verder kwam mijn ploeg ook weer doodleuk met de mededeling dat we de ronde van Sevilla rijden volgende week… als ik dit nog maar kan regelen met mijn werk.
    Blijf berichten schrijven!!

  6. Anneke zegt:

    Terwijl het hier bliksemt, onweert en pijpenstelen regent stuur ik even een berichtje naar jou in het zonovergoten Spanje (ik ben heus niet jaloers).

    Wanneer komt er weer een nieuw bericht van je? Ga je dat in Sevilla rijden? Wel vervelend van je werk, dat je daar ook rekening mee moet houden. Maarja nu even niks aan te doen!

    Nog 23 nachtjes πŸ™‚

  7. Die zonovergoten toestanden daar zijn inderdaad wel om over naar huis te schrijven. Sterker nog, huis schrijft er over naar jou.

    Op een gegeven moment worden Paul en Spanje gewoon 1 woord. Spanje? Paul. Paul? Spanje. En aangezien Spanje door ons hier in Nederland zo ongeveer gezien wordt als het paradijs waar de lucht altijd blauw is en de palmbomen altijd groen en dat het alleen regent als je slaapt of als je toch net even geen zin had om in de zon te zitten.. nou ja, dat is dus een positieve associatie.

    Heeft er natuurlijk alles mee te maken dat wij daar alleen zijn als we vakantie hebben en dus alllle tijd hebben om lekker van het weer te genieten. Maar daar is niets mis mee, want dan mailen wij vervolgens naar jou hoe geweldig het is om in Spanje te zijn en hoe we er naar uitkijken om weer langs te komen en zodoende wordt jij er ook af en toe aan herinnerd. Mooi systeem toch?

    28 nachtjes… πŸ™‚

    Mattijs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s